Navigatie

 

Hier volgen recensies die lezers naar me toe hebben gestuurd:

 

Vooropgesteld: ik hou van donkere verhalen! En de verhalen uit de bundel ‘Zwarte Muren’ van Anthonie Holslag zijn zo donker en bizar dat ze er bij mij ingaan als zoete koek. In een afgemeten woordkeuze en dwingende schrijfstijl voert Holslag me naar alle hoeken van zijn duistere universum – ver weg van de alledaagse banaliteit en regelmaat, naar een wereld waarin schijnbaar toevallige gebeurtenissen doordrenkt zijn van dubbele betekenissen en mysterie. His mind is playing tricks on me !

Zo is daar het verhaal van de gepensioneerde agent die de bomen in zijn tuin wil omzagen, maar voordat hij het beseft gevangen zit in een sinister kat-en-muisspel met een elektrische motorzaag en zijn eigen trauma’s en herinneringen. Of de bloedstollende gedachtegang van een vrouw die doorrijdt nadat ze iemand overreden heeft, en er achter komt dat ze niet kan ontsnappen aan de gevolgen van haar daad. Of de gefrustreerde wannabe-moordenaar die op vreemde wijze slachtoffer wordt van de kogel uit zijn eigen geweer…

Je zou het Gotisch kunnen noemen, maar ik hou het op ‘intelligente horror’: spannende en soms ook bloederige verhalen waarin de mechanismen van de menselijke geest in verschillende facetten ontleed wordt. Een kruising tussen David Fincher, Twilight Zone, Edgar Alan Poe, Lovecraft en Evil Dead. Filmisch, beeldend en adembenemend. De kracht van Holslag’s verhalen zit hem in de psychologie – daarmee tilt hij het verhaal naar een menselijk niveau en dat maakt het des te angstaanjagender, omdat je jezelf ineens gaat identificeren met de meest bizarre personages, en zélfs de neiging krijgt om ze te begrijpen. Het zou mij niet verbazen als Holslag binnenkort ook door een groter, jong publiek ‘ontdekt’ wordt…Een boek om in één ademstokkende zucht uit te lezen!

 

Martijn Donders

 

 

Boek in één ruk uitgelezen... Typisch Stephen King - old school (...) De Nederlandse Stephen King is opgestaan!

 

Karl Vaarsen

 

 

Ik moet zeggen dat ik niet zoveel verwachtingen had, toen ik dit boek kocht. Ik vond de cover donker en de lettertype niet perfect. Maar was verbaasd over de verhalen! Dit is misschien de beste verhalenbundel die ik in een zeer lange tijd heb gelezen. In iedere verhaal komen "zwarte muren" voor. Maar steeds weer op een andere manier. Ook zijn de verhalen spannend, verrassend en grijpen de onverwachte wendingen je naar de strot. De verhalen zijn echt griezelig. Dit is misschien wel de beste Neder-griezel in een zeer lange tijd. De verhalen zijn filmisch geschreven. Ik kon ieder verhaal in mijn hoofd zien. De personages werden goed uitgediept en waren in sommige verhalen bijna driedimensionaal. Kortom: mijn complimenten. Enige minpunten: ik vond "De plaag" iets te lang en de algehele opmaak (cover, lettertype etc.) niet al te best...

 

Ik wacht op het moment dat een verhaal verfilmd wordt, want dat gaat volgens mij gebeuren! Deze bundel verdient meer aandacht dan het krijgt.

 

H. Janssen, Zoetermeer. Zie ook link op bol.com.

 

 

De schrijver schrijft op de achterflap: "ik wil verhalen schrijven die bijten". Wel dat is hem gelukt, ze bijten namelijk heel hard en zijn zeer confronterend. Ze zijn niet allemaal even goed. (Maar in welke verhalenbundel is dat wel het geval?) Maar de verhalen "De glijbaan", "In de achteruitkijkspiegel", "Een koude winter", "Duivels geronk", "De wijsheid", "Waanzin", "De man in de zwarte kledij" zijn allemaal goed tot zeer goed. Ik vond "De plaag" en "Door het vizier" wat minder. "Reflectie in de spiegel" was zo confronterend dat ik het moest wegleggen. Hoewel iemand anders op een forum kritiek had op "Tila" en vooral de opbouw van dit verhaal. (Het is inderdaad anders dan je bij gemiddelde griezelverhalen gewend bent.) Is dit verhaal toch bij me blijven steken. De ironie is: is dat dit verhaal, nog meer dan andere verhalen, "typisch" horror is, omdat het over vampieren gaat. Maar de manier waarop Anthonie Holslag dit geschreven heeft, maakt het tegelijkertijd verfrissend. Niet het beste verhaal in de bundel, maar wel de meest uitdagende. Anthonie Holslag houdt duidelijk van experimenteren.

 

In de voorwoord distantieert de auteur zich overigens van "griezel" en "horror". Hij noemt zijn verhalen "psychologische thrillers". Ik zou er haast "pathologisch" en "krankzinnig" aan willen toevoegen. Maar ik begrijp waar hij vandaan komt. In iedere verhaal is de hoofdpersonage geconflicteerd. Dit loopt als een rode draad door alle verhalen heen.

 

Nog een tip: lees na het lezen van het boek de synopsis op deze site. Zeer verfrissend.

 

Ladja Berends

 

 

In de wereld van Neder-griezel als genre (hoewel de auteur van dit boek "psychologische thrillers" prefereert) is de kwaliteit heel goed of heel slecht. Er zit zelden iets tussen in. Een aantal auteurs zijn doorgebroken: zoals Jack Lance, Joris van Leeuwen en Thomas Olde Heuvelt (hoewel zijn boeken tegen "fantasy" aangrenzen). Ik was dus voorzichtig toen ik dit boek kocht, maar was tegelijkertijd plezierig verrast. Dit boek grijpt je echt naar je strot. De verhalen zijn superspannend, de personages goed uitgewerkt en de climaxen zijn veelal verrassend. Ik moest sommige verhalen twee keer lezen en als je ze terugleest dan zie je dat alles klopt. Sterker nog, dat de auteur je opzettelijk op een zijspoor heeft gezet en dat de hints al ver van tevoren in de verhalen zijn verwerkt.



De beste verhalen, zonder twijfel, in mijn optiek zijn: "In de achteruitkijkspiegel", "Een koude winter", "Duivels geronk" (volgens de auteur zelf - zie zijn website www.anthonieholslag.com - een ode naar Stephen King), "Waanzin, "De wijsheid" en "De man in de zwarte kledij". Verhalen die ik minder goed vond waren "Tila" en "De plaag".



Wat ik goed van de verhalen vind is dat er een gemeenschappelijke thema is die steeds weer uitgebeeld wordt in "zwarte muren" en in ieder verhaal op een andere manier terug komt. In deze zin, is dit boek bijna literair. Het boek gaat over het onmogelijke, over existentiële angsten, over het moment dat het dagelijkse wegvalt (zoals de auteur ook in zijn voorwoord uitlegt) en waar de duisternis achter het dagelijkse zichtbaar wordt. Het zijn dus niet alleen spannende verhalen, maar ook intelligente verhalen die soms het griezelgenre overschrijden. De boeken en verhalen (want hij schijnt er meer te hebben gepubliceerd) zijn meer dan het lezen waard.



Het is alleen jammer dat de uitgeverij zo een donkere voorkant heeft gekozen die het boek geen recht doet.

 

Dus mijn advies: lezen en houdt deze schrijver in de gaten. Ik vind hem in sommige gevallen beter dan de voorgenoemde schrijvers. Het is duidelijk te merken dat hij Amerikaans geschoold is.



Het is tevens ook een aanrader om de synopsis op zijn website na het lezen als je het boek uit hebt. Het geeft onmiddellijk diepere inzichten.



Dus in totaal: vier uit vijf sterren. Vier omdat het zeer goede verhalen zijn. Een ster minder omdat de vormgeving het boek geen recht doet.

 

Nadia. Zie ook link op bol.com.


 

Zie meningen van lezers bij bol.com: link.

 

Voor gesigneerde versies: link.

 

Om te bestellen klik link.

Blog

Contact