Navigatie

 

 

 

 

 

 

Dit keer een Spotlight over Mathijs Hulster die een aantal YA boeken heeft geschreven. Hier een interview over zijn inspiratie, schrijfprocres etc.

 

1) Je boek is YA. Wat is je inspiratie geweest voor dit boek?

 

 

In de breedste zin zijn dat ‘mysteries’. Ik heb altijd gesmuld van mysteries zoals spookverhalen, ufo’s, complottheorieën en alles wat nog meer de verbeelding prikkelt. Wat als de wereld niet is wat ze lijkt? vroeg ik me als klein mannetje af – ja, dat was ik ooit. Zouden we daar dan ooit achter komen? Als tiener leek me de kans bijna oneindig klein dat we precies hier, in de Westerse Wereld, op dit moment in de geschiedenis, het plaatje wel zo’n beetje compleet hadden.

 

 

In De Vrije Wereld wilde ik de lezer met een brandend verlangen naar antwoorden opzadelen. De personages treffen op hun verraderlijke pad een Oudegyptisch masker, een dodenrijk, een militante magische groep genaamd de Orde van Apophis, waarvan niemand de ware beweegredenen kent, en een nóg meer ongrijpbare, schijnbaar oppermachtige gave. In de Portaal-reeks – waar De Vrije Wereld het eerste boek van is – zijn dat slechts puzzelstukjes van een groter, alomvattend mysterie. Brrr… ik kan niet wachten totdat ik dát aan lezers kan onthullen.

 

 

2) Wat is, als je terugkijkt, een rode draad in je werk? Welke thema’s zijn voor jou terugkerend en van belang?

 

 

In mijn verhalen ontbreekt nooit een filosofische component. Er is altijd een zoektocht naar de waarheid achter het een of het ander. Daaruit voort vloeit bijna onvermijdelijk ‘de leugen’ en ‘het kwaad’. De omgang met het kwaad is een fascinatie van mij. Hoe glijden mensen en gemeenschappen ernaar af? Hoe kunnen ze zichzelf blijven zien als ‘de goede partij’ – waar gaat dat toch steeds fout? Begeerte naar macht maakt mensen creatief in het zoeken naar manieren om hun gedachtekronkels te rechtvaardigen. Ik zet mijn creativiteit liever in om te schrijven over boosaardige mensen.

 

Een ander thema is – jawel – ‘het goede’. Wat houdt het in om juist te handelen? Welke offers mag een protagonist of held brengen om het einddoel te behalen? Wat is een juiste moraal wanneer hem of haar het ultieme onrecht wordt aangedaan? Daaraan verbonden is wat ik ‘intense ervaringen’ noem, ze spelen in elk van mijn verhalen een rol. Vaak zijn dat haast mystieke belevenissen (mysteries!), waarin alles op zijn plaats valt, zowel voor het personage als voor de lezer. Personages doorzien de misleidingen die ‘het kwaad’ opwerpt en ondergaan een transformatie, die soms bijzondere gaven doet ontwaken. Als ik tijdens het schrijven vastloop, dan is het vaak in deze scenes. Dat is omdat de lezer ze écht moet voelen.

 

 

3) Als je je eigen werk naast andere YA plaatst, waarin verschilt jouw werk dan? Wat maakt een verhaal nu precies een Hulster verhaal?

 

 

Ik vond het een heikele klus om mijn Portaal-reeks in een genre te plaatsen. Het fantasy-gehalte is erg hoog voor een young adult. Verder is het mijn bedoeling om wat meer lagen aan te brengen – thematiek, symboliek – dan ik in de meeste YA ontdek.

 

Een écht Hulster verhaal… tja… dat speelt in een originele wereld, heeft bij vlagen een moordend hoog leestempo en geeft stof tot nadenken. Er is altijd iets waar je steeds maar niet je vinger op kunt leggen, totdat je aankomt bij het einde (van de serie).

 

 

 

 

 

4) Op dit moment laait er een discussie op over genre vertellingen en literatuur. Hoe zie jij dat, vanuit jouw werk als schrijver gezien?

 

 

 

Ik heb me nooit zo gemengd in discussies over wat wel of niet literatuur of lectuur is. Ik denk dat veel verhalen elementen van beide hebben. Sommige verhalen bevatten slechts een treffende symboliek, óf een betoverende schrijfstijl, óf een diepgaande uitwerking van de drijfveren van personages, maar niet het hele pakket. Is het dan literatuur? Literatuur-ish? Ik zou zeggen dat als een schrijver niet volgens een formule wil schrijven en op enig vlak een pionier wil zijn, én daarin slaagt, hij literatuur heeft voortgebracht…

 

Daarbij is het naar mijn mening volstrekt irrelevant of er elementen van het fantastische genre worden gebezigd. Het fantastische genre legt mij als schrijver geen beperkingen op. Integendeel, het geeft me grenzeloze mogelijkheden. Zodra je je verhaal ‘fantasy’ of zelfs ‘high fantasy’ of ‘sword & sorcery’ wilt noemen, ben je inderdaad gebonden aan nauwere kaders. Maar dat betekent niet dat het geen literaire kwaliteiten kan hebben. Plot, personages, thematiek en symboliek kunnen binnen (sub)genres prima diepgang vinden.

 

Met de Portaal-reeks probeer ik op sommige vlakken een pionier te zijn. Of de boeken beschouwd zullen worden als literatuur? Eerlijk gezegd, zolang de boeken lezers weten te roeren en ze verwondering opwekken, kan dat stempel me gestolen worden.

 

 

5) Je boek is onderdeel van een reeks. Kun je ons iets vertellen over deel twee dat in november 2018 uit komt? (Zie ook de cover hieronder.)

 

Heerlijke vraag… Ik merk dat ik erg enthousiast ben over boek twee! In het begin van 2018 wist ik nog niet of ik het verhaal überhaupt wel recht gebreid zou krijgen, maar nu ik het manuscript heb voltooid, mag ik van mezelf optimistisch zijn. Dat na drie jaar ploeteren. Boek twee zal antwoord geven op veel vragen die ik in De Vrije Wereld opwierp. Het zal een wat duisterder boek zijn en misschien wat complex voor de jonge tieners. Maar de vaart in het hele verhaal is moordend. Ja, het zal een echte Hulster worden. :)

 

Zal farao Ramses de kans krijgen om zijn stad opnieuw te laten opbloeien? Zullen Thyranoen en zijn Orde van Apophis hun ware einddoel blootgeven? Zal het grote geheim achter Jessy’s gave worden onthuld? Vanaf eind september kan iedereen zijn antwoorden vinden. Ik kan niet wachten op de eerste reacties…

 

 

6) Ben je een plotter of een discovery writer? Hoe ziet jouw schrijfproces eruit?

 

Een discovery writer, maar wellicht niet zo’n uitgesprokene als Stephen King. Wanneer ik iets heb uitgeplot, merk ik vaak al schrijvende dat het plot beter kan. Zo’n tussentijds aha-Erlebniss motiveert me dan om verder te schrijven. Zonder die ontdekkingen zou – denk ik – het schrijven mijn ongeduldige creativiteit behoorlijk op de proef stellen. Een climax of eindconfrontatie tussen personages is het enige waarvan ik niet afwijk. Wat er precies in die climax gebeurt, ontdek ik tijdens het schrijven.

 

Zoals het een discovery writer past, besteed ik veel tijd aan redigeren. De weg van een blanco document naar het klad is meestal veel korter dan die vanaf daar naar de eindversie. Ik ben een perfectionist – twee uur aan één alinea zitten bomen is geen zeldzaamheid. Alinea’s en zinnen wisselen tig keer van plek, ik voeg details toe, breng ritme aan, plaats vooruitwijzingen naar toekomstige scenes, etc. Fantasie lijkt me aangeboren te zijn, maar schrijven blijft een proces van trial and error.

 

 

7) Als je zelf in de Vrije Wereld terecht zou komen, in tijden van vrede, waar zou dat dan moeten zijn?

 

Dat is een moeilijke vraag. De Vrije Wereld is sowieso een gevaarlijke plek. Eens kijken… De Stad van de Farao lijkt me wel mooi. Een geslaagde meltingpot van zoal Egyptenaren, Romeinen en Europeanen. Een skyline van torenhoge piramides. Een rechtvaardige heerser als Ramses. Ja, daar wil ik wel een mooi landgoed aan de Middellandse Zee!

 

Europa, dat technologisch bezien ongeveer in een renaissance-staat verkeert, mag ook. Dat liever dan het onherbergzame India of Amerika, waar overleden Amerikanen direct door de Inca’s en Azteken op de boot ‘terug’ naar Europa worden gezet.

 

 

8) Wat kunnen we in de toekomst van je verwachten, aangezien boek twee van je reeks bijna uitkomt?

 

Poeh… Ik heb me voorgenomen om eerst maar eens twee maanden niet te schrijven. Daarna verwacht ik aan het derde en afsluitende deel te beginnen. Daarvan heb ik overigens nog amper een plotpunt op papier staan. En daarna… gaat er een wereld voor me open, denk ik. Ik heb nog verschillende halve boeken en kortverhalen liggen. Mijn prioriteit zal waarschijnlijk uitgaan naar een psychologisch sciencefiction kortverhaal over een ruimteschip met een AI-besturingsprogramma dat haar bemanning hersenspoelt. Een boek dat ik heel graag zou willen afmaken is een fantasy-thrillerverhaal over een rechtenstudente, die na een relatie van twee jaar haar vriend een ultimatum stelt: óf je vertelt waarom ik je familie niet mag ontmoeten en ik niet mag weten waar je werkt, óf ik ga ervandoor… Dat manuscript ligt stil sinds 2013 en ik word heel enthousiast als ik eraan denk. :)

 

 

 

Biografie:

Mathijs Hulster (1985) begon in VWO-5 met schrijven. Hij studeerde fysiotherapie en acupunctuur en maakte tegelijk studie van ‘de kunst van het schrijven’. Hij schreef aan onuitgebrachte kortverhalen en boeken en publiceerde levensbeschouwelijke artikelen in de tijdschriften Spiegelbeeld Magazine, Koorddanser en Nieuwetijdskind Magazine. Met De Vrije Wereld verwezenlijkte hij een van zijn kinderdromen, die hij als zevenjarige opschreef in een klasgenotenboekje: ‘Proftennisser worden. En schrijver.’

 

Bibliografie

De Vrije Wereld (Zilverbron, 2016)

De Staf van Apophis (Zilverbron, 2018)

 

Voor de website van Mathijs Hulster: link.

 

Voor zijn Twitter en Facebook pagina kijk hier:

Facebook: Mathijs Hulster

Twitter: @MathijsHulster

 

 

 

Voorgaande spotlights:

 

Roderick Leeuwenhart

Johan Klein Haneveld

Martijn Adelmund

Chris Polanen

Corina Onderstijn

Jasper Polane

Sophia Drenthe

Anaïd Haen

Tisa Pescar

Terence Lauerhohn

Firma Tacker en Tape

Pepper Kay

Kim Houtstra

Pen Stewart

Olga Ponjee

Adrian Stone

Tom Thys

Patrick Brannigan

Joris van Leeuwen

M.J. Wolf

Thomas Olde Heuvelt

Marion Altena

Rianne Lampers

Rik Raven

Mark van Dijk

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hier een essay over de achtergronden en beweegredenen voor mijn boeken Een bloedovergoten dageraad en In het kille ochtendlicht bij de website Thrillers and More. Het is behoorlijk diepgaand en als ik naar de statiestieken kijk goed gelezen. Klik op de link om het te lezen.

 

 

 

 

Het was een eer om dit jaar in Barts Boeken Club te staan voor de zomerse leestip waar mijn boek In het kille ochtendlicht in het zonnetje werd gezet. Altijd een eer. Vooral als ik kijk naar de medeschrijvers. Kijk naar de volgende link voor meer informatie.

 

 

 

 

 

 

 

Bij de presentatie van Toevluchtsoord afgelopen vrijdag werd niet schrijver Anthonie Holslag in het zonnetje gezet. In de eerste plaats werd het geschreven woord gevierd, in een echte ouderwetse snuffelboekhandel: Meck & Holt in Amsterdam.

 

Als lid van het Thrillerlezersteam vind ik het altijd tof om bij een boekenevenement te zijn; als het dan ook iemand betreft die ik persoonlijk ken, is het des te bijzonderder. Anthonie houdt van muziek en de band Pearl Jam heeft een speciaal plekje in ons hart; we ontmoetten elkaar een jaar of 17 geleden bij een fan bijeenkomst en komen elkaar sindsdien zo af en toe weer eens tegen. Het was bijzonder om zoveel tijd na onze eerste ontmoeting bij zijn boekpresentatie te zijn.

 

Bovendien maak je het niet vaak mee dat de schrijver zelf niet centraal staat bij een boekpresentatie, dat hij juist het podium geeft aan andere auteurs, dichters en muzikanten. Ik heb gedichten horen voordragen door Martijn Adelmund, Paul van Leeuwenkamp, Onno-Sven Tromp en Anthonie zelf; ik heb multi-talent Marieke Frankema eindelijk live mogen horen zingen (en hoe!) en ik heb verschillende schrijvers fragmenten uit hun verhalen mogen horen voordragen, zoals Jeffrey Debris (The Shaedon Resurgence Saga), Marieke Frankema (Offers in de Mist), Natalie Koch (De Sterren Stil), Rikko Voorberg (De Dominee Leert Vloeken), Martijn Adelmund (Max Havelaar met Zombies) en Chris Polanen (Waterjager). Ook Jasper Polane, oprichter van Quasis Uitgevers, vertelde kort over zijn verhalen.

 

 

Zo werd de avond zoals beloofd een echt literair feest; een buffet met vele smaken dat je eraan herinnert dat er enorm veel creativiteit en passie voor verhalen vertellen in allerlei verschillende vormen bestaat. Heerlijk en inspirerend.

 

 

Het hoogtepunt van de avond moet de presentatie van het boek Toevluchtsoord door Martijn Adelmund aan Anthonie zijn geweest, na een voordracht van schrijver Murat Isik. Ik zeg ‘moet zijn geweest’, omdat we niet echt gerekend hadden op het eventueel uitlopen van de avond en de parkeergarage waar ons brik stond op tijd naar bed moest (of zoiets). We moesten helaas vroeg vertrekken om de auto nog te kunnen ophalen. Ik heb gehoord dat Martijn een bijzondere, ontroerende presentatie deed waarbij hij Anthonie persoonlijk wist te raken. Het moet prachtig zijn geweest en ik baal dat we het gemist hebben.

 

 

Anthonie, bedankt voor een prachtige, inspirerende avond – we hebben het mooiste moment, de presentatie zelf, moeten missen, maar hebben genoten van het bijzondere programma dat je hebt samengesteld. Bedankt, bedankt, bedankt.

 

Yfke Brandhout

 

 

 

Over Toevluchtsoord (ISBN 9789492099211):
Het Adirondackgebergte, in de staat New York: een prachtige omgeving en een geliefde vakantielocatie. De blokhut is al jaren een toevluchtsoord voor de vriendengroep: Maude, Lars, Jennifer, Jonathan, Megan, Jeffery en Jack. Bevriend sinds de middelbare school, ondertussen allemaal hun eigen weg gegaan, maar in die hut maakt de afstand in hun dagelijks leven niet meer uit. Daar zijn ze weer terug in hun tienertijd, al is het maar voor even. Dit jaar is echter anders. Vriendschappen die oprecht leken, krijgen een andere betekenis. Onderlinge verschillen verbreden zich. De televisie vertoont beelden die zowel choquerend als afschuwelijk zijn en ver van hun hut staat de wereld op instorten. Terwijl zij hun tienerjaren herleven, brokkelt al het bekende langzaam af. Is de hut nog steeds een toevluchtsoord? Of is het hun gevangenis geworden?

 

 

 

 

 

 

 

 

Spotlight Roderick Leeuwenhart

 

 

 

 

 

Dit keer een spotlight over Roderick Leeuwenhart. Een uiterst drukke jongen. Heeft zijn eigen uitgeverij. Komt op de radio in Wanddinxveen. (Waar filmpjes van zijn gemaakt die je kan tereugvinden op zijn website.) Heeft de Harland prijs gewonnen. Is op radio 1 geweest op primetime om iets te zeggen over kleine uitgeverijen, werkt aan strips en heeft aan een soort ruimtevaart Vlog gewerkt, maar ook als suiker zombie (???). Allemaal te zien op zijn website.

 

Hier de Spotlight:

 

Je bent begonnen met jeugdboeken, maar hebt ook andere genres geschreven. Wat was in de eerste instantie je inspiratie om boeken te schrijven?

 

Schrijven trok me aan, net als striptekenen, omdat het je in staat stelt helemaal in je eentje een volledig werk te creëren. Ik ben een beetje een einzelgänger. Zelf een boek schrijven is als het de buik openrijten van een draak: waanzinnig eervol en uitdagend. Lange tijd dacht ik dat het te lastig voor me zou zijn, maar na een gestrand sf-verhaal in het Engels bedacht ik het plot van Pindakaas en Sushi en toen ging het als een vuurpijl in de lucht. Of, als een lans in het zachte deel onder de schubben.

 

Als je naar al je werk kijkt, en ook de diversiteit hierin, wat is voor jezelf de rode draad in je werk? Iets wat een verhaal echt een Leeuwenhartverhaal maakt?

 

Tijdens het schrijven van Sterrenlichaam kwam ik er tot mijn verbazing achter dat er tóch weer een enorme Japanse invloed in zat. Kennelijk dat, dus. Bleken het weer de Japanners die hun stempel hadden gedrukt op alle menselijke kolonies. Het laat me niet los. En, eh, kijk je schrijftechnisch, dan is het denk ik dat mijn werk vlot leest. Niet omdat het per se makkelijk is, maar ik besteed veel zorg aan het ritme van zinnen, de afwisseling. Het mag vooral niet saai zijn!

 

Je stelt dat er Japanse kenmerken / motieven aanwezig zijn. Kun je daar iets meer over vertellen en waar deze fascinatie vandaan komt?

 

Ik ben gewoon een weeb, een fan van Japan, net als duizenden anderen in Nederland. In mijn tienerjaren hevig beïnvloed door anime op videoband, en later Pokémon en Dragon Ball Z. Toen ging ik vrij snel schrijven voor AniWay, een langlopend magazine over Japanse (pop)cultuur, en daarna ben ik nooit meer weggeweest. Op dit moment is het al zolang een onderdeel van mijn leven, Japan, dat ik mezelf er niet meer los van kan zien. En waar je veel aan denkt en dagelijks mee bezig bent, vloeit vanzelf in je schrijven. Deels is het exotisme, misschien zelfs oriëntalisme: ik ben erdoor gefascineerd omdat Japan zo anders is dan Nederland. Ik dicht het poëtische of magische kwaliteiten toe. Bushido, yokai, seppuku, samoerai. Onweerstaanbaar.

 

 

 

 

 

Je bent ooit gevraagd om voor Hebban een project te beginnen dat "verhalenwevers" werd genoemd. Wat was de basis van dit project en als je dit alleen had geschreven welke kant zou het dan opgegaan zijn?

 

Ha, daar voel jij al aan dat hier iets zit, Anthonie. Ik werd door Adinda Volkers, destijds bij de Hebban Club van Tien voor sf en fantasy, gevraagd Verhalenwevers te starten. Een doorgeefverhaal waar uiteindelijk negentien schrijvers aan mee zouden werken. Ik kreeg de vrije hand om iets te verzinnen, waar anderen weer mee door zouden gaan. Ik verzon een wereldje waarin al het metaal was gestolen door buitenaardse krachten en de mensheid nieuwe tech verzon op basis van hout. Door de ogen van een moeder op zoek naar haar zoon, beide vluchtelingen, in de schimmige steegjes en krochten van een harteloze stad. Was ik er zelf mee doorgegaan, dan zou het klein en rauw en pijnlijk zijn gebleven. Noir sciencefiction. Uiteraard werd het binnen vier afleveringen epische fantasy met strijdende legers en boomgodinnen.

 

 

Op dit moment laait de discussie tussen genrevertellingen en literatuur op. Hoe zie jij dat, vanuit je werk als schrijver? Zie je een groot verschil of zie je scifi als een specifieke literaire stroming?

 

Dit is zo’n moeilijke discussie. Je kunt literatuur zien als stroming of kwaliteitslabel. Ik hou eigenlijk in zijn geheel niet van genrelabels. Of ik nou iets schrijf of lees, er is maar één ding wat ik wil: dat het me boeit. Dat kan op duizend verschillende manieren. Bij sciencefiction is bij mij belangrijk dat het me transporteert naar een exotische, mogelijk buitenwereldse plek. En dat het me prikkelt met vreemde ideeën en personages. Als het me op die manier aan het denken zet, heb ik geen idee wat daar niet literair aan is.

 

 

Als je een tip moet geven aan beginnende schrijvers; welke tip zou dat zijn en waarom?

 

Er schiet me niks te binnen. Wat ik heb gemerkt uit het zien en bevrienden van vele, vele schrijvers is dat iedereen een andere aanvliegroute heeft. Je moet altijd een beetje het wiel uitvinden. Er is niet één vaste manier om te schrijven of daar succesvol mee te worden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zijn er schrijftechnieken waar je op dit moment heel erg mee bezig bent?

 

Ja, onbetrouwbare perspectieven! Daar ben ik dol op. Mijn boeken zijn allemaal geschreven vanuit een beperkt, persoonlijk perspectief en ik vind het leuk om daarmee te spelen. Een personage geeft haar eigen kijk op de wereld, terwijl dat misschien helemaal niet is zoals het in werkelijkheid is. Bijvoorbeeld: Marle uit Pindakaas en Sushi ziet helemaal niet dat een van haar vriendinnen psychische problemen heeft, ze kijkt er finaal overheen. Daardoor komt het als een verrassing als die in de climax ineens een trauma openbaart. Lees je terug, dan blijken er volop hints te zijn, alleen ik heb daar als schrijver geen nadruk op gelegd omdat Marle het ook niet zag. Dat is een uitdaging, die hopelijk daarna een mooi aha!-moment oplevert. Mijn boeken zitten vol met dit soort dingen. Sterrenlichaam nog veel meer zelfs, want daar volg ik drie totaal verschillende mensen. Ik vertrouw erop dat mijn lezers gewiekst genoeg zijn om door de waanbeelden van mijn personages heen te prikken. Ik heb natuurlijk ook de béste lezers, dus dat kan ik van ze vragen.

 

 

Je hebt de Harland Prijs gewonnen. Zou je iets over dat verhaal kunnen vertellen en hoe het voelde om te winnen?

 

Sterrenlichaam, zowel het korte verhaal als de roman die ik nu schrijf, volgt het klassieke ‘als ratten in de val en ieder voor zich’-plot – denk aan de horrorfilm Cube. Diep in de ruimte deint een massief buitenaards lijk, categorie Lovecraft. Wij zouden geen mensen zijn als we niet onmiddellijk dachten: ah, daar is winst uit te halen! Dus we sturen er mijnwerkers heen om het lijk te ontginnen en delven als een grondstof. De personages zijn heel klein in die omgeving: ze lopen door manshoge adertunnels en cyclopische slokdarmen. Als dat lijk in begint te klappen is dat het begin van een catastrofe: hoe er levend uit te komen? En zitten er geen saboteurs in de groep?

Het was fantastisch om hiermee de Harland Awards te winnen, in één keer sta je op de kaart. Als beginnende schrijver is het toch een beetje vechten om aandacht en legitimiteit. Wel geestig: ik heb de wedstrijd dit jaar van de andere kant bekeken, als jurylid. Hoewel dat een superervaring was, bevestigde het nog meer dan ik al dacht hoezeer het volstrekte willekeur is waar je als deelnemer eindigt. De smaak van de jury heerst en vanwege de selectierondes waarin de Harland Awards zijn ingedeeld, is er soms geen touw aan vast te knopen waarom verhaal X wel doorgaat en verhaal Y niet. Dat is inherent aan het format, en hé, alsnog beter dan de populariteitswedstrijd van een publieksprijs. Maar neem zo’n uitslag gerust met een korreltje zout.

 

 

 

 

 

 

Biografie
Roderick Leeuwenhart schrijft al sinds 2001 voor AniWay, hét tijdschrift over Japanse popcultuur. In 2017 won hij de Harland Awards met zijn korte sciencefictionverhaal Sterrenlichaam. Met de succesvolle Pindakaas en Sushi-trilogie veroverde hij een plekje in de Nederlandse geekwereld.

 

 

 

Bilbiografie
Vasili’s Vaarwel (2010, sf-verhaal, eervolle vermelding in de Blizzard Global Writing Competition)
Pindakaas en Sushi (Uitgeverij Leeuwenhart, 2014)
Pindakaas en Sushi 2 (Uitgeverij Leeuwenhart, 2015)
Kinderen van de ijstijd (Quasis, 2016)
Sterrenlichaam (2016, sf-verhaal, winnaar van de Harland Award Verhalenwedstrijd 2016)
Pindakaas en Sushi 3 (Uitgeverij Leeuwenhart, 2017)

 

 

Voorgaande Spotligts:

Johan Klein Haneveld

Martijn Adelmund

Chris Polanen

Corina Onderstijn

Jasper Polane

Sophia Drenthe

Anaïd Haen

Tisa Pescar

Terence Lauerhohn

Firma Tacker en Tape

Pepper Kay

Kim Houtstra

Pen Stewart

Olga Ponjee

Adrian Stone

Tom Thys

Patrick Brannigan

Joris van Leeuwen

M.J. Wolf

Thomas Olde Heuvelt

Marion Altena

Rianne Lampers

Rik Raven

Mark van Dijk

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Blog

Contact